๕.๒ คำสอนของพระพุทธองค์อาจทำให้เรางงในชั้นแรก เพราะพระองค์ตรัสว่าไม่มีตัวตนที่ดำรงคงอยู่เลย แต่เป็นสภาพธรรมที่เกิดดับสืบต่อกันตามเหตุปัจจัยแล้วเรายึดถือว่าเป็นตัวตน ไม่มีสิ่งที่เรายึดถือว่าเป็นโลก มีแต่สิ่งที่ปรากฏชั่วขณะแก่ทวารหรือทางรับรู้ของจิต แยกกันได้หกทางไม่ปะปนกัน การเห็นก็ต่างกับการได้ยิน การได้ยินก็ต่างกับการได้กลิ่น ฯลฯ ทั้งหกทางนี้เราไปยึดถือรวมกันเป็นโลกอันกว้างใหญ่ มีตัวมีตนมีสัตว์บุคคล

{อ่านเพิ่มเติมได้ใน จตุตถสมิทธิสูตร สารัตถปกาสินี สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค}